solutions and tips

Καλώς ήρθατε στο solutions forum!

Παρακαλούμε πατήστε "Σύνδεση" και εισάγεται το user name και password για να συνδεθείτε!


Αν δεν έχετε λογαριασμό, πατήστε "Εγγραφή" για να δημιουργήσετε λογαριασμό!


Προγεννητικός έλεγχος

Μοιραστείτε
avatar
health
Super member
Super member

Αριθμός μηνυμάτων : 104
Ηλικία : 40

Προγεννητικός έλεγχος

Δημοσίευση από health Την / Το Κυρ 17 Οκτ 2010 - 17:48

ΠΡΟΓΕΝΝΗΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ

Πολλές γυναίκες νομίζουν ότι οι πρώτες αιματολογικές εξετάσεις που κάνουν στην αρχή της εγκυμοσύνης, ή πριν την εγκυμοσύνη, είναι ο προγεννητικός έλεγχος.

Αυτές οι εξετάσεις στην πλειοψηφία τους είναι για να μας δείξουν την κατάσταση της μητέρας, που πρέπει να είναι καλά για να φέρει σε πέρας μια εγκυμοσύνη ή αν θα πρέπει η μητέρα να κάνει ειδικές εξετάσεις στην εγκυμοσύνη (αν έχει στίγμα μεσογειακής αναιμίας π.χ).

Ο προγεννητικός έλεγχος αφορά το έμβρυο και οι εξετάσεις είναι ειδικές για να μας δείξουν την κατάσταση του εμβρύου.

Οι υπέρηχοι βοήθησαν πάρα πολύ στον προγεννητικό έλεγχο και οι διάφορες βιοχημικές εξετάσεις.

Ο προγεννητικός έλεγχος περιλαμβάνει τις διάφορες χρωματοσωμιακές ανωμαλίες (με έλεγχο του DNA), διάφορες καρδιοπάθειες (με υπερηχογραφικό έλεγχο, κυρίως στο β'; επιπέδου), έλεγχο οργάνων και ανάπτυξης του εμβρύου (υπερηχογράφημα β΄ επιπέδου).

Για τον χρωματοσωμιακό έλεγχο, πρέπει να πάρουμε κύτταρα του εμβρύου, για να εξετάσουμε τα χρωμοσώματά του και για έλεγχο συγγενών διαταραχών του μεταβολισμού.

Υπάρχουν δύο μέθοδοι κυρίως για την λήψη εμβρυϊκού ιστού.

1) Η αμνιοπαρακέντηση. Παίρνουμε κύτταρα του εμβρύου που κυκλοφορούν ελεύθερα μέσα στο αμνιακό υγρό. Κάτω από υπερηχογραφικό έλεγχο, εντοπίζεται η θέση του εμβρύου, του πλακούντα και του αμνιακού υγρού. Κατόπιν καθαρίζεται η περιοχή με αντισηπτικό, γίνεται με μια μικρή βελόνα τοπική αναισθησία, μετά με μια μεγαλύτερη βελόνα γίνεται παρακέντηση του αμνιακού σάκου και λήψης του αμνιακού υγρού. Η μέθοδος αυτή έχει 1% κίνδυνο για αποβολή, αλλά εξαρτάται κυρίως από την εμπειρία του γιατρού που κάνει την λήψη, αν οι κινήσεις είναι λίγες και δεν ταλαιπωρηθεί ο αμνιακός σάκος, οι πιθανότητες αποβολής, είναι λιγότερες 0,5%. Βέβαια επειδή η αμνιοπαρακέντηση, γίνεται σε γυναίκες υψηλού κινδύνου, υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος αποβολής. Κυρίως αν υπάρχει ολιγοάμνιο, αυξημένες συστολές μυομητρίου, διαταραχές πηκτικότητας και προηγούμενη κολπική αιμόρροια. Η αμνιοπαρακέντηση γίνεται περίπου την 17 εβδομάδα της κυήσεως και η απάντηση θέλει περίπου δέκα ημέρες, επομένως δεν προτιμάται σαν μέθοδος προγεννητικού ελέγχου, εκτός ορισμένων ειδικών καταστάσεων. Σε γυναίκες με Rh (-) πρέπει να γίνεται ένεσης με αντί Rh σφαιρίνη (όπως ακριβώς μετά τον τοκετό). Μετά την λήψη δίνουμε φάρμακα για 3-4 ημέρες (αντιβίωση, σπασμόλυση και ορμόνες), για να προστατέψουμε το έμβρυο από μολύνσεις, και συστολές της μήτρας. Επίσης συνιστούμε 2 - 3 ημέρες ξεκούραση.

2) Η λήψης τροφοβλάστης (CVS). Γίνεται ενωρίτερα από την αμνιοπαρακέντηση, από την 9 - 10 εβδομάδα της κυήσεως, επομένως προτιμάται σαν μέθοδος. Εχει μεγαλύτερο ποσοστό αποβολών στην βιβλιογραφία 3%, αλλά και εδώ παίζει ρόλο η εμπειρία του γιατρού που κάνει την λήψη, διότι με καλή τεχνική το ποσοστό στην καθημερινή πράξη, είναι πολύ λιγότερο. Μπορεί να γίνει είτε από την κοιλιά, είτε από τον κόλπο. Προτιμάμε από την κοιλιά γιατί έχει λιγότερο κίνδυνο αποβολής, εκτός αν υπάρχει κάποιο εμπόδιο που δεν επιτρέπει την κοιλιακή λήψη (ινομύωμα, εμπρόσθια θέση του πλακούντα, οπίσθια θέση της μήτρας) και τότε γίνεται κολπικά η λήψης. Η κοιλιακή λήψης είναι η ίδια, όπως στην αμνιοκέντηση με υπερηχογραφικό έλεγχο, η μόνη διαφορά είναι ότι εδώ δεν παίρνουμε αμνιακό υγρό, αλλά χοριακές λάχνες από την τροφοβλάστη (πλακούντας) και ελέγχουμε τα κύτταρα για χρωματοσωμιακές ανωμαλίες κυρίως. Και εδώ σε Rh αρνητικές γυναίκες, εφαρμόζουμε την ίδια μέθοδο. Επίσης συστήνουμε την ίδια φαρμακευτική αγωγή και ανάπαυση.

Πρέπει να εξηγούμε στην γυναίκα ότι δεν χρειάζεται να πηγαίνει με φόβο και ότι δεν είναι τίποτα περισσότερο από την φλεβοκέντηση που κάνει κάθε μήνα για να της πάρουν αίμα, μόνο που γίνεται στην κοιλιά. Αυτό, διότι όταν τους πεις για παρακέντηση ή τροφοβλάστη (CVS), κυκλοφορεί τέτοιος φόβος, λες και θα κάνουν εγχείρηση.

Τις εξετάσεις αυτές, δεν τις κάνουμε ρουτίνα σε όλες τις εγκυμονούσες, παρά μόνο όταν η ηλικία της εγκυμονούσας είναι 35 ετών και άνω ή αν υπάρχει ειδικός λόγος, όπως να υπάρχει στην οικογένεια άλλο παιδί με χρωματοσωμιακή ανωμαλία ή στις οικογένειες των γονέων. Επίσης αν υπάρχει στο ιστορικό των γονέων παιδί με κληρονομικές μεταβολικές παθήσεις.

Υπάρχουν και άλλες μέθοδοι, που δεν εφαρμόζονται συχνά και είναι για ειδικές καταστάσεις, όπως η λήψης εμβρυϊκού αίματος, όταν π.χ. οι γονείς έχουν και οι δύο στίγμα κάποιας αναιμίας (μεσογειακής, δρεπανοκυτταρικής).

Η εμβρυοσκόπηση, που σήμερα μετά την πρόοδο των υπερήχων και των διαγνωστικών λεπτομερειών, δεν χρησιμοποιείται λόγω αυξημένου κινδύνου.

Σε εγκυμονούσες μικρότερης ηλικίας των 35 ετών, κάνουμε διάφορες βιοχημικές και υπερηχογραφικές εξετάσεις, που όμως μόνο υποψίες για χρωματοσωμιακές ανωμαλίες μπορούν να μας δώσουν.

Αυτές είναι:
η αυχενική διαφάνεια και η εμφάνιση του ρινικού οστού, που γίνεται με τον υπερηχογράφο, το ΡΑΡΡ-Α, που είναι εξέταση αίματος, το Α - τεστ, που είναι και αυτό εξέταση αίματος και υπερηχογράφημα. Αυτές οι εξετάσεις μας δίνουν έναν αριθμό, που μας λέει τι πιθανότητες έχει το έμβρυο αυτό να έχει χρωματοσωμιακή ανωμαλία. Αν ο αριθμός αυτός δείξει αυξημένες πιθανότητες, τότε σε αυτές τις εγκυμονούσες, κάνουμε αμνιοπαρακέντηση ή τροφοβλάστη (CVS), για έλεγχο χρωματοσωμάτων κυρίως.

Τελευταίως γίνεται και η προεμφυτευτική διάγνωση, αυτή γίνεται στην εξωσωματική γονιμοποίηση, με βιοψία του εμβρύου πριν την εμφύτευσή του στην μήτρα, οπότε αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα ή αν πρέπει να ξέρουμε ενωρίτερα το φύλο του εμβρύου, αν υπάρχει κάποια κληρονομική νόσος κάποιου γονέα, που κληρονομείται μόνο σε ορισμένο φύλο, δεν προχωρούν την εξωσωματική γονιμοποίηση, στο στάδιο της εμφύτευσης.

Άλλη εξέταση που θα μπορούσε να γίνει είναι η συλλογή εμβρυϊκών κυττάρων από το αίμα της μητέρας, για χρωματοσωμιακό έλεγχο, αλλά το μεγαλύτερο εμπόδιο είναι η ταυτόχρονη συλλογή εμβρυϊκών και μητρικών κυττάρων, με μεγάλη πιθανότητα λαθασμένης διάγνωσης.

Το αναλυτικό υπερηχογράφημα (β- επιπέδου), κάνει κυριολεκτικά ανατομία του εμβρύου, για έλεγχο καρδιάς, νεφρών, εγκεφάλου, οφθαλμών, κ.λ.π.

Με τις απεικονιστικές αυτές μεθόδους, είμαστε σε θέση σήμερα, να διαγνώσουμε πάνω από το 80% των παθήσεων, που θα μπορούσε να έχει ένα έμβρυο.

Είναι τεράστιος αριθμός, αν σκεφθείτε ότι πριν μερικές δεκαετίες δεν μπορούσαμε να διαγνώσουμε σχεδόν τίποτα.

Υπάρχουν και εξετάσεις για την καλή πορεία του εμβρύου, όπως είναι το βιοφυσικό προφίλ, DOPPLER, NST κ.λ.π.

Συμπέρασμα:
Σε εγκυμονούσες 35 ετών και άνω κάνουμε αμνιοπαρακέντηση ή τροφοβλάστη (CVS), σε εγκυμονούσες κάτω των 35 ετών κάνουμε τις βιοχημικές και υπερηχογραφικές εξετάσεις και μόνο αν κάποια από αυτές δείξει αυξημένες πιθανότητες, τότε κάνουμε και σε αυτές αμνιοπαρακέντηαση ή τροφοβλάστη (CVS).

    Η τρέχουσα ημερομηνία/ώρα είναι Σαβ 21 Οκτ 2017 - 17:08